تبلیغات
مستر ژورنالیست
چهارشنبه نوزدهم اردیبهشت 1397

انسان VS انسان بدذات

از جمله مطالب دل نوشته ها 

دوستی دارم که بسیار محترم است. بسیار خیرخواه و صلح‌جو. از جمله مردان نیک روزگار است. اهل کتاب و فکر. مسوولیت اجتماعی برای خودش قائل است و یک شهروند واقعی‌ست. آدم اهل قضاوتی نیست. یعنی مدام اصرار دارد که نباید آدم‌ها را قضاوت کرد. همیشه به مسائل و پدیده‌های پیرامونش، نگاهی باز دارد و سعی می‌کند سناریوهای مختلفی را برای بوجودآمدن این پدیده‌ها ردیف کند. از نظر او حتی گناهکارترین افراد هم حقی داشته‌اند برای ارتکاب آن گناه و شاید اگر ماهم جای آنها بودیم همینکار را می‌کردیم. نظر من اما متفاوت است. من بین آدم‌های خطاکارو آدم‌های بدذات خطاکار فرق قائلم. همه ما خطا می‌کنیم اما بعضی‌ها خطا کردن‌شان غیرارادی نیست. کاملا ارادی است. انسان‌ها – دست‌کم از نظر من- همه مثل هم نیستند. برخی ساده‌لوحند، برخی زرنگ. برخی خوش‌ذات و برخی بدذات. کاری به نسبت و کمیت  ندارم اما بنظرم برای آدم بدذات نمی‌شود دل سوزاند. و بدتر از آن، اینکه بگوییم «اگر ما هم جای فلانی بودیم همین‌کار را می‌کردیم». اگر مراد ما از «همین‌کار»، امری مذموم و ناپسندیده است، دیگر اینکه ما آن را انجام می‌دادیم یا نه محلی از اعراب ندارد. کار بد، کار بد است حتی اگر مرتکب‌کننده‌اش خودمان باشیم.



چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1397

رم از میان خرابه‌هایش برخواست

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 

Image result for roma
اولین شکست فصل بارسلونا، عجیب‌ترین شکست سال‌های اخیرشان بود. آ.اس.رم که بازی رفت را در نیوکمپ ۴ بر یک باخته بود، بازی برگشت مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان را برد. با اختلاف ۳ گل. ۳ بر صفر. رم حالا شهر بی دفاع نیست. آنها جانانه مقابل حملات مسی و یارانش تاب آوردند و حالا جزیی از تاریخ هستند. جزیی از ۴ تیم نهایی بزرگ‌ترین جام باشگاهی جهان.
بامداد چهارشنبه، ورزشگاه المپیکو یکپارچه شور بود. شاید کمتر کسی فکر می‌کرد در آن ورزشگاه قدیمی معجزه رخ دهد. اما فوتبال یکبار دیگر جذابیتش را به رخ کشید. بارسلونایی که فصل پیش مهم‌ترین بازگشت سال‌های اخیر فوتبال را انجام داده بود و پاریسن‌ژرمن را در بازی برگشت ۶ بر یک حذف کرد، حالا خودش را اسیر همان اتفاق می‌دید. رمی‌ها به واقع گلادیاتورگونه با رقیب قدرتمندشان جدال کردند و شورانگیز به مرحله بعد صعود کردند.
دروسی و مانولاس در بازی رفت در همان دقایق ابتدایی به اشتباه دروازه خودی را باز کردند و کمتر از یک هفته بعد اشتباه‌شان را جبران کردند. انگار خدا برای آنها خواسته بود. دروسی و مانولاس زننده گل‌های دوم و سوم رم در بازی برگشت بودند تا به بهترین نحو اشتباه‌شان را از ذهن هواداران پاک کنند. ستاره بازی برای رم اما شاید ادین ژکو بود. ستاره بوسنیایی که هم گل اول را زد و هم زمینه‌ساز گل دوم شد. رم که حالا بعد از اتفاقات هفته گذشته برای لوگویش در ایران، صاحب حساب کاربری رسمی فارسی در توییتر هم شده، تیتر یک مطبوعات ورزشی ایران و جهان است. گاتزتا دلو اسپورت، روزنامه پرتیراژ ایتالیایی برای‌شان تیتر زده: «امپراطور». گزارشگر خوش‌ذوق انگلیسی هم پس از گل سوم‌شان گفت: «رم از میان خرابه‌هایش بر می‌خیزد.» زرشکی‌پوشان در سال‌هایی که اسطوره‌شان، فرانچسکو توتی را در زمین داشتند، هیچوقت به چنین موقعیت ممتازی نرسیدند اما حالا و در حالی که توتی را در کسوت مدیر ورزشی باشگاه‌شان می‌بینند، جزیی از ۴ تیم نهایی جام هستند. آیا این امپراطوری جدید تا پایان در جام می‌ماند؟



شنبه هجدهم فروردین 1397

بهترین گل كریستیانو رونالدو

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 


برخی به اشتباه فکر می‌کنند گلی که رونالدو در نیمه‌شب چهاردهم فرودین ماه 1397 وارد دروازه یوونتوس کرد، گلی است پلی‌استیشنی؛ گلی که فقط در بازی‌های کامپیوتری می‌توان نظیر آنرا دید و نواخت. آنها بدون شک در سال‌های اخیر که بازی‌هایی نظیر FIFA و PES پیشرفت کرده‌اند، با گیم‌پلی آنها آشنا نشده‌اند. گل رونالدو به بوفون را حتی در بازی‌های کامپیوتری هم نمی‌توان زد. این یک گل فوق‌العاده و براستی فرازمینی بود از فوق‌ستاره‌ای که تمام‌ناشدنی بنظر می‌رسد. ما باید خدا را شکر کنیم که در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که می‌توانیم بصورت زنده از فوتبال مسی و رونالدو سیرآب شویم.
و البته خدا را شکر کنیم که می‌توانیم از طرفداران درجه یک فوتبالی در اروپا درس بیاموزیم. دیشب تشویق رونالدو توسط یوونتوسی‌ها شاید از خود گل رونالدو هم قشنگ‌تر بود. درست مثل تشویق الساندرو دل‌پیروی یوونتوسی در سال‌های نه‌چندان دور در سانتیاگو برنابئو، ورزشگاه رئال مادرید.



بیش از دو هفته از قرعه كشی جام جهانی ٢٠١٨ گذشته و هنوز اهالی فوتبال درگیر آن هستند. جام جهانی مهم ترین اتفاق پیش روی فوتبال ایران است و این به نظر طبیعی می رسد. بیشتر كارشناسان اعتقاد دارند ایران در گروه مرگ جام جهانی قرار دارد. اما به واقع چنین است؟
     گروه مرگ در رقابت های ورزشی به گروهی گفته می شود كه حداقل ٣ تیم از ٤ تیم حاضر در آن مدعی صعود باشند: مدعی واقعی صعود. وگرنه همه تیم ها دوس بیش از دو هفته از قرعه كشی جام جهانی ٢٠١٨ گذشته و هنوز اهالیت دارند از گروه شان بالا بیایند و صعود كنند. درواقع گروه مرگ گروهی است كه بیش از ٥٠ درصد تیم های حاضر در آن مدعی فتح جام باشند. با این حساب گروه ما در جام جهانی روسیه با حضور تیم های پرتغال، اسپانیا، ایران و مراكش گروه مرگ است؟ قطعا خیر!این گروه برای ما ممكن است مرگ را به همراه داشته باشد اما روی كاغذ گروهی نه چندان سخت برای مدعیان اصلی صعود (پرتغال و اسپانیا) به حساب می آید.
     موضوع مرگ نامیدن گروه ما در جام جهانی وقتی جالب تر می شود كه بدانیم هر ٤ تیم حاضر در گروه B در جام جهانی قبلی رنگ مسابقات حذفی را ندیده بودند!مراكش كه اصلا در جام جهانی برزیل حضور نداشت. ایران هم كه رقابت صعود را به آرژانتین و نیجریه واگذاركرد. اسپانیای مدعی با شكست مقابل هلند و شیلی، در گروه دوم مسابقات جام جهانی ٢٠١٤ در گروه خودش سوم شد و از صعود باز ماند. پرتغال هم در گروهی كه امریكا و غنا حضور داشتند، نتوانست صعود كند تا آلمان و امریكا باشند كه راهی مرحله حذفی می شوند. در نتیجه گروه دوم مسابقات جام جهانی روسیه درواقع تنها گروهی است كه هیچ كدام از تیم های حاضر در آن در دوره قبلی رنگ حضور در مرحله حذفی را ندیده بودند! و از این حیث ضعیف ترین گروه مسابقات است.

این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 20 آذر 96 به چاپ رسیده.



یکشنبه دوازدهم آذر 1396

قرعه‌ای به نفع كی‌روش

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 

حالا بیش از ٢٤ ساعت از قرعه كشی جام جهانی ٢٠١٤ گذشته و بهتر می توان درباره چیزی كه در كاخ كرملین رخ داد، نظر داد. من فكر می كنم ایران در گروهی قرار گرفته كه باب میل كارلوس كی روش است. او مطمئنا از این قرعه نمی تواند ناراحت باشد. فرصت این را دارد كه كیفیت تیمی كه ساخته را به رخ جهان بكشد. مهم تر از آن، این است كه او هر نتیجه ای كه در روسیه بگیرد، لقب بازنده را دریافت نخواهد كرد. اگر تیم ملی ایران موفق شد تابستان آینده نتایج دور از انتظاری كسب كند و یقه بزرگانی مثل پرتغال و اسپانیا را بگیرد كه ماموریتی به تمام معنا غیرممكن را انجام داده و در فوتبال ایران بت می شود. در سطح جهان هم او سال های سال مورد تحسین قرار می گیرد. اما اگر در روسیه چیزها آن طوری پیش برود كه منجر به حذف ایران در مرحله گروهی شود، او باز هم لقب بازنده را نمی گیرد چراكه در گروهی حذف شده كه پرتغال و اسپانیا در آن حضور داشتند. یكی از آنها قهرمان مسابقات یورو ٢٠١٦ شده و دیگری در جام جهانی ٢٠١٠ قهرمان جهان شد و حالا دوباره می خواهد تاج و تخت را از آلمانی كه جام قبلی را برد، برباید. كی روش هر نتیجه ای مقابل این دو تیم بگیرد سرش را می تواند بالا نگه دارد. بازی مهم برای او بی شك بازی با مراكش خواهد بود. سرمربی پرتغالی چند سالی می شود كه تیمش را طوری تمرین داده كه آماده بازی های بزرگ مقابل تیم های تهاجمی است. از جمله آرژانتین كه در جام جهانی قبل تا دقیقه نود متوقف شده بود. به نظر برای بازی با اسپانیا و پرتغال هم كی روش و شاگردانش حداقل نقشه راه را می دانند: دفاع منسجم و ضدحمله های برق آسا. اما بازی با مراكش چه؟ ایران اگر می خواهد به رویا پردازی اش ادامه دهد باید از این بازی با ٣ امتیاز خارج شود و این یعنی چیزی فراتر از دفاع و ضدحمله جلوی تیم هایی كه علاقه به داشتن مالكیت توپ دارند. آیا كی روش در این چند ماه پلن بی یا راه دومی را با شاگردانش تمرین می كند؟ آیا او می تواند در بازی اول ما را پیروز كند و همچنان امیدهای مان را زنده نگه دارد؟ چالش اصلی كی روش در روسیه شاید همین باشد.
این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 12 آذر 96 به چاپ رسیده.



تعداد کل صفحات: 5 1 2 3 4 5