تبلیغات
مستر ژورنالیست
پنجشنبه هفتم مرداد 1395

سلبریتی‌ها اردوغان را دوست دارند!

از جمله مطالب کنکاش (گزارش‌ها) 

کودتای بحث برانگیز 15 جولای در ترکیه در حال تبدیل شدن به یکی از تاریخی ترین نقاط عطف تاریخ معاصر خاورمیانه است. رجب طیب اردوغان که به نظر می رسید کارش در شامگاه 15 جولای رو به اتمام است حالا با قدرت بیشتری در ترکیه حکمرانی می کند. او موفق شد با کمک مردم کودتای ارتش را ناکام بگذارد و حالا محبوب تر از همیشه جلوه کند.

گرچه در مورد کودتای ترکیه فرضیه های فراوانی مطرح شده و بعضی ها حتی ریشه شورش ارتشی ها را دستورات پنهانی خود آقای اردوغان می دانند اما به هر حال قرائت رسمی در ترکیه حاکی از آنها است که ارتشی های نزدیک به فتح الله گولن، منتقد اصلی دولت اردوغان دست به کودتا زده اند.

اردوغان حالا دشمنی اش را با هواداران گولن (که در پنسیلوانیای آمریکا زندگی می کند) افزایش داده. او در چند هفته گذشته اکثر نزدیکان گولن در ترکیه را دستگیر کرده، مدارس مذهبی مرتبط با گولن را بسته و حتی ممکن است به زودی شرکت های اقتصادی نزدیک به هواداران گولن را هم توقیف کند. خلاصه کودتا برای هر کس نان نداشت برای اردوغان و یارانش حسابی داشت.

اما راز محبوبیت اردوغان در شهرهای بزرگ و مهمی همچون استانبول و آنکارا که مردم حاضر می شوند به خاطر فرمان رییس جمهور به خیابان بروند و جلوی تانک های ارتش صف آرایی کنند چیست؟ چرا اردوغان، هم در شهرهای کوچک و هم در شهرهای بزرگ طرفدار دارد؟


برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید


1 - «ایتالیای زیبا» تیتر پرفرورش ترین روزنامه ورزشی ایتالیا، گازتا دلو اسپورت بعد از بازی اول آتزوری در جام ملت ها بود. نویسندگان گازتا از همان بازی اول اعتقاد داشتند که تیم ملی شان دیگر آن تیم کسل کننده جام جهانی 2010 نیست و تحت هدایت چزاره پراندلی توانسته بار دیگر قدرت سال های دورش را بازیابد و دوباره به یک قدرت بلامنازع در فوتبال اروپا و حتی دنیا تبدیل شود.

2 – ایتالیایی ها حق داشتند. در تیم  2012 آنها نه تنها خبری از بازی های به شدت تدافعی نیست، بلکه بازی های چشم نواز این تیم توانسته دل خیلی از کارشناسان اروپا را برباید و همگان را وادار به تحسین شاگردان پراندلی کند. تحسینی که البته شوربختانه در بین اغلب کارشناسان وطنی، جای خود را به انتقاد از این تیم بر اساس عملکرد سالیان گذشته اش داده است. تا قبل از بازی لاجوردی پوشان ایتالیا مقابل انگلیس، اکثر قریب به اتفاق کارشناسان داخلی برای این تیم شانسی قائل نمی شدند و مدام از فوتبال دفاعی، ملال آور و کسل کننده ایتالیا صحبت می کردند.فوتبالی که در آن شور و هیجان وجود ندارد و بهتر است که هرچه زودتر از دور مسابقات کنار رود. آنها که به طور حتم بازی های تماشاگرپسند ایتالیا را در مرحله گروهی یا ندیده بودند و یا به سرعت فراموش کرده بودند به گونه ای از ایتالیا صحبت می کردند که انگار این تیم هیچ شانسی برای ادامه رقابت ها ندارد و حتی ممکن است در همان سه بازی اول حذف شود. 

3 - بدون شک حضور ایتالیا در جمع 4 تیم موجب تعجب اکثر کارشناسانی شده است که از قافله فوتبال روز دنیا عقب هستند . کارشناسانی که به جای تحلیل بازی های 2012، دوست دارند بیشتر از خاطرات تورنومنت های برگزار شده در دوران جوانی شان بگویند و با این اوصاف حق هم دارند که هنوز ایتالیا را تیمی خشک و دفاعی بنامند. آنها تا همین چند سال پیش هنوز هم فوتبال آلمان را یک «فوتبال ماشینی» می دانستند که هیچ هیجانی در آن وجود ندارد و بر پایه دیسیپلین تاریخی ژرمن ها بنا شده است. زمان زیادی لازم بود تا کارشناسان کشور ما هم به حرف همتایانشان در اروپا برسند و بگویند که آلمانِ پس از یورگن کلینزمن دیگر آن  آلمان دهه 90 نیست و توانسته با پوست اندازی شگرفی که در زمان حضور یواخیم لوو به اوج رسیده است به تیمی تبدیل شود که هر هواداری از بازی زیبای آن سیراب می شود و لذت می برد. 

4 – متاسفانه فوتبال ایران به این عقب ماندگی عادت کرده است. این روزها فوتبال ما پر شده از  فقر امکانات، نبود بازیکن های غیر حرفه ای، کمبود مربیان کاربلد و البته فقدان کارشناسان به روز!



صحبت با مرد منتقد این روزهای ساختار مدیریتی ورزش جذاب است. مردی که بر خلاف اسلاف خود - در گذشته و حال - به راحتی استعفا می‌دهد. چه از پست‌های ورزشی و چه از دیگر پست‌ها. او منتقد سیاسی کاری در ورزش است و وقتی با این سوال مواجه می‌شود که خود او نیز از سیاسیون حاضر در ورزش بوده است می‌گوید: «سیاسی کاری با سیاسی بود فرق دارد»

ملاقات با او در طبقه پنجم ساختمانی واقع در خیابان مطهری انجام گرفت. دفتر کاری که با استقبال گرمش صمیمانه‌تر نیز به نظر می‌رسید. واعظ آشتیانی سخنانش را با انتقاد شروع کرد و با انتقاد نیز به پایان برد.
 
آقای واعظ بهتر است گفت‌و‌گویمان را با این سوال آغاز کنیم که شما سیاسی بودن ورزش ما را تا چه حد قبول دارید؟ آیا نفس دخالت سیاست در ورزش را قبول دارید؟


ادامه مطلب


چهارشنبه یازدهم آبان 1390

شیث و نصرتی شلاق می‌خورند؟

از جمله مطالب کنکاش (گزارش‌ها) 

 زندگی برای ورزشی‌نویسان ایرانی گویی دوباره آغاز شده است، این‌بار «حاشیه‌یی» تازه برای فوتبالی که در قالب شعار باقی مانده است. 

ماجرا در نگاه اول بیننده‌های تلویزیونی چندان اهمیت نداشت اما وقتی برنامه 20:30 به این موضوع پرداخت، ناگهان خبر ترکید و واکنش‌ها آغاز شد. فوتبال ایران البته در این سال‌ها اتفاقات بدتری را هم شاهد بوده است که تا این میزان واکنش جامعه را در پی نداشته است؛ جامعه‌یی که البته نمی‌خواهد واژه «فاحشه» برای سینماگران را به روی خود بیاورد و از بسیاری از مطالب مهم‌تر به آسانی می‌گذرد. 

اصلاً همین چند روز پیش درگیری لفظی وحشتناکی میان حنیف عمران‌زاده و آندرانیک تیموریان شکل گرفت که توهینی «نژادپرستانه» از دل آن بیرون آمد ولی شاید این موضوعات برای هیچ‌کس مهم نبود. 




برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید


تعداد کل صفحات: 3 1 2 3