تبلیغات
مستر ژورنالیست
چهارشنبه نوزدهم اردیبهشت 1397

انسان VS انسان بدذات

از جمله مطالب دل نوشته ها 

دوستی دارم که بسیار محترم است. بسیار خیرخواه و صلح‌جو. از جمله مردان نیک روزگار است. اهل کتاب و فکر. مسوولیت اجتماعی برای خودش قائل است و یک شهروند واقعی‌ست. آدم اهل قضاوتی نیست. یعنی مدام اصرار دارد که نباید آدم‌ها را قضاوت کرد. همیشه به مسائل و پدیده‌های پیرامونش، نگاهی باز دارد و سعی می‌کند سناریوهای مختلفی را برای بوجودآمدن این پدیده‌ها ردیف کند. از نظر او حتی گناهکارترین افراد هم حقی داشته‌اند برای ارتکاب آن گناه و شاید اگر ماهم جای آنها بودیم همینکار را می‌کردیم. نظر من اما متفاوت است. من بین آدم‌های خطاکارو آدم‌های بدذات خطاکار فرق قائلم. همه ما خطا می‌کنیم اما بعضی‌ها خطا کردن‌شان غیرارادی نیست. کاملا ارادی است. انسان‌ها – دست‌کم از نظر من- همه مثل هم نیستند. برخی ساده‌لوحند، برخی زرنگ. برخی خوش‌ذات و برخی بدذات. کاری به نسبت و کمیت  ندارم اما بنظرم برای آدم بدذات نمی‌شود دل سوزاند. و بدتر از آن، اینکه بگوییم «اگر ما هم جای فلانی بودیم همین‌کار را می‌کردیم». اگر مراد ما از «همین‌کار»، امری مذموم و ناپسندیده است، دیگر اینکه ما آن را انجام می‌دادیم یا نه محلی از اعراب ندارد. کار بد، کار بد است حتی اگر مرتکب‌کننده‌اش خودمان باشیم.



دوشنبه سوم اردیبهشت 1397

ماجرای فروش بالای كتاب‌های ورزشی

از جمله مطالب کنکاش (گزارش‌ها) 

انتشار كتاب یك فوتبالیست در ایران حتما می تواند جالب باشد. مخصوصا اگر آن فوتبالیست هنوز بازنشسته نشده باشد و در یكی از تیم های بزرگ پایتخت توپ بزند. شایان مصلح، مدافع جوان پرسپولیس هفته گذشته از اولین كتاب خود رونمایی كرد. كتابی در حوزه شعر. او پیش از این هم چند باری اشعارش را به صورت پراكنده منتشر كرده بود و حالا تصمیم گرفته به صورت رسمی وارد حوزه نشر شعرهایش شود. شایان اشعارش را در قالب كتابی به نام «پرواز ۶۹» منتشر كرده است. ۶۹ شماره مصلح در پرسپولیس است و احتمالا این اسم به این دلیل انتخاب شد. او روز جمعه با كمك انتشارات «نزدیك تر» جشن امضای كتابش را درمركز تبادل كتاب برگزار كرد و اتفاق جالبی را رقم زد. طرفداران زیادی برای خرید كتاب او به خیابان انقلاب آمدند و پس از مدت ها پشت در یك مركز مخصوص كتاب در پایتخت، صف كشیده شد. همین باعث حیرت خیلی ها شد. به ویژه اینكه در سال های گذشته همواره برخی فوتبال و هوادارانش را لمپن می دانستند و كمتر كسی بود كه بتواند پیش بینی چنین روزی را بكند. اما واقعا رابطه فوتبالی ها و حوزه كتاب چگونه است؟
    در سال های گذشته حوزه نشر شاهد چاپ كتاب های فراوانی در رابطه با فوتبال بوده. كتاب هایی خواندنی با خوانندگانی پروپاقرص و این جدای از كتاب های آموزشی فوتبال است.


ادامه مطلب


شنبه هجدهم فروردین 1397

بهترین گل كریستیانو رونالدو

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 


برخی به اشتباه فکر می‌کنند گلی که رونالدو در نیمه‌شب چهاردهم فرودین ماه 1397 وارد دروازه یوونتوس کرد، گلی است پلی‌استیشنی؛ گلی که فقط در بازی‌های کامپیوتری می‌توان نظیر آنرا دید و نواخت. آنها بدون شک در سال‌های اخیر که بازی‌هایی نظیر FIFA و PES پیشرفت کرده‌اند، با گیم‌پلی آنها آشنا نشده‌اند. گل رونالدو به بوفون را حتی در بازی‌های کامپیوتری هم نمی‌توان زد. این یک گل فوق‌العاده و براستی فرازمینی بود از فوق‌ستاره‌ای که تمام‌ناشدنی بنظر می‌رسد. ما باید خدا را شکر کنیم که در زمانه‌ای زندگی می‌کنیم که می‌توانیم بصورت زنده از فوتبال مسی و رونالدو سیرآب شویم.
و البته خدا را شکر کنیم که می‌توانیم از طرفداران درجه یک فوتبالی در اروپا درس بیاموزیم. دیشب تشویق رونالدو توسط یوونتوسی‌ها شاید از خود گل رونالدو هم قشنگ‌تر بود. درست مثل تشویق الساندرو دل‌پیروی یوونتوسی در سال‌های نه‌چندان دور در سانتیاگو برنابئو، ورزشگاه رئال مادرید.



دوشنبه بیست و یکم اسفند 1396

هزینه‌های هنگفت المپیک پیونگ‌چانگ

از جمله مطالب کنکاش (گزارش‌ها) 

Image result for olympic ski 2018
  المپیك زمستانی پیونگ چانگ بدون شك مهم ترین رخداد ورزشی سال 1396 بود. رخدادی با بیش از 100 مسابقه مختلف با چیزی نزدیك به 3000 شركت كننده. بیش از 300 مدال در این رقابت ها توزیع شد و البته میزبانی آن 13 میلیارد دلار برای پیونگ چانگ آب خورد. هزینه ای كه درطول مسابقات فقط 3 میلیارد دلار آن به خزانه بازگشت و حالا این شهر مانده و 10 میلیارد دلار بدهی.
    7 سال قبل، در تابستان سال 2011، وقتی میزبانی پیونگ چانگ اعلام شد، خبرگزاری رویترز گزارش داد كه سهام كازینوها، پیست ها و شركت های ساختمانی با افزایش چشم گیری روبه رو شده. چرا كه پیش بینی می شود این میزبانی ده ها میلیارد دلار به اقتصاد كره تزریق كند. گزارش ها حاكی از آن بود كه مردم منطقه پیونگ چانگ تمام طول شب را در خیابان به جشن و شادی پرداختند. موسسه تحقیقاتی هیوندای كره هم گزارش داد كه المپیك زمستانی 61 میلیارد دلار به اقتصاد چهارم قاره آسیا اضافه می كند. با این همه حالا برخی خیلی خوشبین نیستند. ساخت و سازها در پیونگ چانگ قرار بود فقط 7 میلیارد دلار هزینه بردارد اما این رقم به 13 میلیارد رسید. بلیت ها فروش نرفت و بیشتر مسابقات با سكوهای خالی برگزار شد. یكی از بزرگ ترین دلایل كم شدن درآمد مسابقات شاید همین بود. توریست های كمی به خاطر این مسابقات بار سفر به خاور دور بستند و صنعت گردشگری آنطور كه باید و شاید به گردش درنیامد. فروش پایین بلیت ها علاوه بر كم كردن هیجان بازی ها، درآمدها را هم با كاهش رو به رو كرد.
    تحقیقات جدید نشان می دهد بسیاری از المپیك ها برخلاف تصور باعث ضررهای مالی هنگفتی برای میزبان ها شده. المپیك زمستانی 2014 در سوچی روسیه، 50 میلیارد دلار هزینه دربر داشت. المپیك مونترال در سال 1976 هم باعث شد اقتصاد این شهر تا 3 دهه بدهی داشته باشد!
    اما آیا پیونگ چانگ هم با چنین سرنوشتی روبه رو می شود؟ پروفسور پارك سانگ بائه كه در دانشگاه هانیانگ، مدیریت و صنعت ورزش تدریس می كند، چنین نظری دارد. او در طول مسابقات به سی ان ان گفت: «من فكر نمی كنم مسوولان پولی كه هزینه كرده اند را بتوانند به خزانه برگردانند.»


ادامه مطلب


یکشنبه ششم اسفند 1396

چرا اسكی ایران نتیجه نمی‌گیرد؟

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 

بیست و سومین دوره مسابقات المپیك هم به پایان رسید. پیونگ چانگ حالا می رود جایی در خاطرات ما. شهری كه مدام با وزش بادهای شدید روبرو بود و بارها و بارها مسابقات را به تعویق انداخت. كاروان اسكی ایران هم قطعا پیونگ چانگ را فراموش نخواهد كرد. آنها از همان روزهای ابتدایی حضور در این شهر، با حاشیه روبرو شدند. یك اشتباه از كاروان اعزامی ایران در ثبت نام نكردن در بخش تحویل جوایز مراسم افتتاحیه باعث شد تا حتی پای وزیر امورخارجه كشورمان هم به میان بیاید. تا چند روزی كاروان ایران تحت تاثیر ماجرای گوشی موبایل قرار داشت و درآخر كمیته برگزاری مسابقات درحالی كه هرگز قصد نداشت ایران را از جوایز اسپانسر محروم كند، مجبور به عذرخواهی شد. ماجرای كم تجربگی كاروان ایران در پیونگ چانگ البته در روزهای بعد هم باز نمود پیدا كرد. درحالی كه سمانه بیرامی باهر امتیاز لازم برای شركت در دو ماده مختلف اسكی صحرانوردی را در اختیار نداشت، با اشتباه عجیب مسوولان فدراسیون، از ماده تخصصی اش بازماند. او كه فكر می كرد در هر دو ماده سرعت و ١٠ كیلومتر می تواند مسابقه دهد، ابتدا روز سه شنبه در ماده سخت اسكی سرعت به پیست رفت و از بین ٦٨ ورزشكار، شصت و هشتم شد و روز بعد متوجه شد با انجام این مسابقه از حضور در ماده ای كه می توانست برای او رتبه بهتری به همراه داشته باشد، محروم شده! اینها شاید نمایی كوچك از مشكلات پیش روی اسكی ایران باشد. ایران پیست به اندازه مدعیان جهانی ندارد. كیفیت برف ما هم كمتر شباهتی به كیفیت برف اروپا یا همین كره جنوبی دارد. برف ایران، برف به اصطلاح نرم است: طبیعی طبیعی. درحالی كه برف پیست های مهم دنیا كه در آن مدعیان جهانی تمرین می كنند، برفی یخ مانند است كه عموما به وسیله دستگاه های برف ساز ساخته شده و روی برف اصلی نشسته است. ما در بسیاری از ماده ها به طور كلی پیست نداریم. نه اسنوبرد هاف پایپ داریم و نه اسلوپ اسلاید. نه كرلینگ داریم و نه پیست پاتیناژ. با این همه شاید بزرگ ترین مشكل پیش روی اسكی برگردد به همان اشتباهات سلسله وار كاروان اعزامی ایران به مسابقات. مدیران فدراسیون اسكی ایران برای اتخاذ تصمیمات درست، نیاز به مشاوران بهتری دارند.



تعداد کل صفحات: 7 1 2 3 4 5 6 7