تبلیغات
مستر ژورنالیست - مطالب آبان 1396

وقتی برنامه نود دست روی ماجرای سحر و جادو در فوتبال گذاشت، همه شوكه شدند. مخصوصا وقتی عادل فردوسی پور ارتباطی تلفنی برقرار كرد با یكی از مسوولان برگزاری بازی كه از این ماجرا دفاع می كرد. شاید خیلی ها باورشان نمی شد. شاید خیلی ها نمی خواستند باور كنند در سال ٢٠١٧ میلادی هم چنین چیزهایی وجود داشته باشد. با این همه اهالی فوتبال بعید است شوكه شده باشند. اهالی فوتبال سال هاست كه می دانند این ماجرا در فوتبال ایران چقدر جدی است. اینكه آیا نتیجه می دهد یا نه را باید از اهلش پرسید اما مساله این است كه ماجرای جادوگری در فوتبال اصلا پنهان نیست. آشكار است و خیلی ها با آن خواسته یا ناخواسته رو به رو شده اند. این ماجرا البته فقط مختص به فوتبال ایران نیست. دو سال پیش كه لسترسیتی قهرمان لیگ برتر انگلیس شد، برخی از رسانه های سطح پایین انگلیسی شروع كردند به انتشار شایعاتی مبنی بر طلسم كردن رقبا توسط لستری ها. سایت های رسمی تر البته نظر دیگری داشتند و یك دلیل غیرعادی دیگر را عامل موفقیت لستر می دانستند. آنها می گفتند مالك باشگاه بودایی است و موفق شده بودایی های زیادی را طرفدار این تیم كند. اگر در گوگل سرچ كنید عكس های زیادی می بینید از حضور راهبه های بودایی در رختكن لسترسیتی. آنها البته می گفتند با حضورشان در رختكن این تیم قصد جادو ندارند و فقط می خواهند بازیكنان را از نظر روحی آماده كنند ولی به هر حال رسانه های انگلیسی این را یك ماجرای معنوی می دانستند در راه قهرمانی لسترسیتی. در آفریقا البته وضعیت جدی تر است. در لیگ رواندا چندی پیش بازیكنی پیدا شد كه بعد از اینكه توپ را به دروازه رقیب زد، رفت به سمت تیرك و چیزی به آن تیرك كشید. مشخص شد ماجرا به جادوگری ربط دارد و قرار شد چیزی نزدیك به ١٠٠ پوند انگلیس جریمه اش كنند. اما چرا در فوتبال اینقدر به این جور مسائل توجه می شود؟ چرا ورزش های دیگر تا بدین حد آلوده این مسائل نشده اند؟ جوابش سخت نیست. در فوتبال شانس تا حد زیادی روی عملكرد تیم ها تاثیر دارد. هیچ موقعیت مسلم گلزنی وجود ندارد كه حتما گل شود. هیچ تمرینی وجود ندارد كه بزرگ ترین فوتبالیست های دنیا را هم طوری بار بیاورد كه مثلا پنالتی شان را خراب نكنند. حتی قرعه تیم ها هم می تواند مسیر قهرمانی شان را تغییر دهد و همه اینها به عاملی به نام شانس و احتمال بستگی دارد. هرجا هم حرف از شانس و احتمال باشد، خرافات و سحر و جادو پا می گیرند.
این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 30 آبان 96 به چاپ رسیده.



چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1396

«صفر تا سكو»؛ یك اتفاق خوب ورزشی - سینمایی

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 

من منتقد سینما نیستم. اینجا هم صفحه هنر و سینما نیست. با این همه این روزها قرار است سینمای كشور اتفاق جدیدی را تجربه كند كه كاملا جنبه ورزشی دارد. فیلم «صفر تا سكو» كه به زندگی سه خواهر ووشو كار سمیرمی پرداخته، قرار است به زودی اكران عمومی شود. آن هم در سینماهای سرتاسر كشور. صفرتاسكو فیلم بسیار متفاوتی است. گرچه ژانر مستندگونه ای دارد اما مثل مستندهای معمول نیست و قصه اش تا پایان شما را با خود همراه می كند. خواهران منصوریان برای خیلی ها- حتی غیرورزشی ها- شناخته شده هستند. همان خواهرانی كه امسال در برنامه ماه عسل شبكه سه سینما، روبه روی احسان علیخانی نشستند و از دردها و موفقیت های شان گفتند. آنها از هیچ (صفر) به قهرمانی جهان (سكو) رسیده اند. ركوردهای مختلفی را شكسته اند و حالا موفق شده اند وضعیت زندگی سخت خود را تغییر دهند. صفرتاسكو البته چیزی بیشتر از اینهاست. فیلمبرداری این اثر خیلی قبل تر از برنامه ماه عسل و سه سال پیش انجام شده. روزهایی كه هنوز هر سه خواهر جهانی نشده اند. صفرتاسكو با اینكه مستند است، اما شبیه هیچ مستند دیگری نیست و با اینكه ورزشی است اما تنها به مقوله ورزش بسنده نكرد. به نگاه جامعه سنتی به زنان هم پرداخته: به اینكه چطور سه دختر كه در زندگی شخصی با مشكلات فراوانی دست و پنجه نرم می كنند، در شهر كوچكی به نام سمیرم ورزش می كنند و به آوردگاه های جهانی می رسند. در قسمتی از فیلم به نگاه منفی برخی شهروندان نسبت به ورزش كردن زنان اشاره می شود و بعد در انتها نشان داده می شود چطور این سه خواهر با موفقیت های پی در پی خود این نگاه را در شهر تغییر داده اند.
     در صفر تا سكو برای نخستین بار تمرینات ورزشكاران زن به تصویر كشیده می شود. برای نخستین بار قسمت هایی از مبارزه آنها در مسابقات جهانی را می بینیم. برای نخستین بار با استفاده از فرصتی به نام «سینما» كه خط قرمزهایش كمرنگ تر از تلویزیون است، مخاطبان با چشمان خود می بینند ورزشكاران زن ما با چه مشقت هایی به سكوهای جهانی می رسند. فیلم البته برخلاف تبلیغ برخی كه می گویند زنانه است، فقط زنانه نیست. در سینمای ایران كمتر می شود كه فیلمی تا به این اندازه ورزشی- چه در بخش مردان و چه در بخش زنان- تولید شود. فیلمی كه می تواند ورزش ووشو را در جامعه بیشتر از قبل جا بیندازد. ووشو همچون سایر ورزش های رزمی- حتی در بخش مردانش- كمتر در تلویزیون روی آنتن می رود. نه تنها تلویزیون ایران كه بیشتر رسانه های ورزشی دنیا خیلی روی خوشی به ورزش های رزمی نشان نمی دهند و قطعا صفر تا سكو می تواند از این حیث یك فرصت بزرگ برای فدراسیون ووشو باشد. صفرتاسكو كه به تهیه كنندگی مهتاب كرامتی و طهورا ابوالقاسمی ساخته شده و كارگردانی جوان به نام سحر مصیبی دارد، از یكم آذرماه اكران می شود و ١٠ درصد فروش هفته اولش به زلزله زدگان كرمانشاه اختصاص خواهد یافت. این فیلم را ببینید.
این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 24 آبان 96 به چاپ رسیده.