تبلیغات
مستر ژورنالیست - مطالب خرداد 1397

دومین جام‌جهانی در سال ۱۹۳۴ در ایتالیای موسولینی برگزار شد. ۳۶ تیم برای حضور در این جام اعلام آمادگی کردند و فیفا برای اولین بار مسابقات انتخابی را سامان‌دهی کرد. این برای اولین و آخرین بار بود که کشور میزبان هم باید در مسابقات انتخابی شرکت می‌کرد. و البته برای اولین و آخرین بار بود که مدافع عنوان قهرمانی(اروگوئه) از حضور در مسابقات انصراف داد. برخی می‌گویند اروگوئه به تلافی نیامدن بسیاری از کشورهای اروپایی در سال ۱۹۳۰ به جام‌جهانی که این کشور میزبان بود از حضور در مسابقاتی که در قلب قاره سبز برگزار می‌شد انصراف داد. اما برخی دیگر می‌گویند علاوه بر این، اروگوئه‌ای ها به رژیم فاشیستی وقت ایتالیا هم اعتراض داشتند. این جام اولین جامی بود که سیاست کاملا بر آن سایه افکنده بود و دست آخر بازهم مثل جام اول، میزبان مسابقات قهرمان شد. چهره ماندگار جام اما کسی نبود جز لوییز مونتی؛ هافبک تیم ملی ایتالیا. او ۴ سال قبل و در مونتویدئو اروگوئه طعم حضور در فینال را با لباس آرژانتین مقابل میزبان چشیده بود و حالا در سال ۱۹۳۴ با پیراهن ایتالیا در فینال مقابل چک‌اسلواکی قرار گرفته بود؛ ماجرایی که او را در تاریخ مسابقات جام‌جهانی ماندگار کرد چرا که دیگر هیچوقت کسی موفق نشد با دو تیم مختلف در فینال جام‌جهانی بازی کند. 

در فینال سال ۱۹۳۰، آرژانتین در نیمه اول ۲ بر یک از اروگوئه میزبان جلو بود. در بین دو نیمه وقتی مونتی داشت خودش را به رختکن می رساند، دو تماشاچی عصبانی خانواده مونتی را به تهدید به مرگ کردند: «اگر ببرید مادر و خواهرت را می‌کشیم.» مونتی در نیمه دوم از جریان بازی محو شد. البته برخی می‌گویند دلیل این ماجرا، مصدومیت او بود اما دلیلش هرچه که باشد، آرژانتین نیمه دوم را ۳ بر صفر واگذار کرد تا در نهایت اولین فینال جام‌جهانی را ۴ بر ۲ ببازد. ۴ سال بعد مونتی که شهروند ایتالیا شده بود و در تیم یوونتوس بازی می‌کرد بازهم شانس حضور در فینال را پیدا کرد. خودش می‌گوید در این ۴ سال همه‌چیز تغییر کرده بود: «در اروگوئه اگر می‌بردیم من را می‌کشتند و در ایتالیا اگر می‌باختیم من را می‌کشتند.» ایتالیا فینال را ۲ بر یک از چک‌اسلواکی برد و تبدیل شد به اولین تیم اروپایی شد که به جام‌جهانی دست پیدا می‌کند. بعد از آن موسولینی به بازیکنان ایتالیا گفت هرچه که می‌خواهند را می‌توانند از دولت درخواست کنند؛ خانه، پول،‌ جواهر و زنان زیبارو.




پنجشنبه هفدهم خرداد 1397

معرفی تیم ملی عربستان

از جمله مطالب جام‌جهانی از نگاه من 

عربستان یکی از ناشناخته‌ترین تیم‌های حاضر در جام‌جهانی است. آنها در بین تیم‌های راه‌یافته به جام‌جهانی پایین‌ترین رنکینگ فیفا(۶۷) را در اختیار دارند و همین باعث شده تا خیلی‌ها برای‌شان در مقایسه با اروگوئه و مصر و روسیه میزبان شانسی قائل نباشند. عربستان با فن‌مارویک به جام‌جهانی رسید اما این مرد هلندی بدلیل دخالت در کارش استعفا داد و به استرالیا رفت. بعد از او بائوزا، سرمربی سابق آرژانتین به ریاض آمد اما در کمتر از یک ماه اخراج شد تا نوبت به یکی از خوش‌شاس‌ترین مربی‌های دنیا برسد! خوان آنتونیو پیزی که موفق نشده بود تیم بسیار قدرتمند شیلی را به جام‌جهانی برساند، حالا خودش در جام‌ حضور دارد. او از نوامبر ۲۰۱۷ هدایت کار الاخضرها را به دست گرفته و کمتر کسی می‌داند می‌خواهد دقیقا در روسیه به چه شکلی به میدان برود. سیستم مورد علاقه او ۱-۳-۲-۴ است و سبک بازی‌ تیمش هم باز زمان فن‌مارویک فرق دارد. او در این چندماه سعی کرده از عربستان که تیمی دفاعی با ضدحمله‌های برق‌آسا بود، تیمی بسازد که بیشتر مالکیت توپ را در اختیار دارد. عربستان به وضوح در مسابقه با یونان و الجزایر و حتی ایتالیا بازی خوبی به نمایش گذشت و دیگر آن تیم تمام دفاعی سابق نیست. نقطه قوت عربستان در سه هافبک تهاجمی این تیم یعنی فهد الموالید، یحیی شحری و سالم الدوساری نهفته شده. آنها حسابی تکنیکی‌اند و می‌توانند خط دفاع هم‌گروهی‌های عربستان را اذیت کنند. ضعف‌شان اما بدون شک خط دفاعی این تیم است. مدافعان عربستان اگرچه باتجربه هستند اما بدلیل بازی در لیگ عربستان، کیفیت لازم برای جام‌جهانی را ندارند. این مشکل البته در نوک حمله هم وجود دارد. محمد السهلاوی اگرچه رکورد خوبی در گلزنی دارد اما معلوم نیست جلوی مدافعان درجه‌یک هم بتواند خودی نشان دهد یا خیر. خلاصه اینکه عربستان امسال شاید بهتر از تصور ما بازی کند اما بعید است از گروهش صعود کند.



پنجشنبه هفدهم خرداد 1397

معرفی تیم ملی روسیه

از جمله مطالب جام‌جهانی از نگاه من 

وقتی قرعه‌کشی جام‌جهانی انجام شد، همه گفتند روسیه شانس آورده و در گروه آسانی افتاده. آنها با عربستان، مصر و اروگوئه هم‌گروه شده بودند و بعضی‌ها که بدبین بودند حتی دست پوتین را در کار می‌دانستند. اما چندی بعد و با درخشش محمد صلاح در لیورپول، نظرها برگشت. حالا خیلی‌ها شانس اروگوئه و مصر را برای صعود بیشتر از میزبان می‌دانند. روسیه درحالی پای به بزرگ‌ترین میزبانی تاریخ فوتبال می‌گذارد که تیم خوبی نیست. آنها تابستان گذشته با دو باخت به پرتغال و مکزیک از گردونه مسابقات حذف شدند. استانسیلاو چرچسف، سرمربی این تیم کیفیت متوسطی دارد. او بعد از  شکست مفتضحانه در یورو ۲۰۱۶ به این تیم آمد و مهم‌ترین افتخارش تا آن لحظه دوبار قهرمانی در لیگ لهستان با لژیا ورشو بود. سیستم مورد علاقه او ۱-۴-۵ است و بهترین بازیکنش ایگور آکینفیف بنظر می‌رسد. ایگور دروازه‌بان کهنه‌کار روسیه است که ۳۲ سال سن دارد و در سال ۲۰۰۵ با زسکا موسکو قهرمان جام یوفا شده بود. غائب بزرگ روسیه السکاندر کوکورین است که مصدوم شده و بنظر نمی‌رسد که اسملف در پیشانی خط حمله بتواند بخوبی جای خالی او را پر کند. ژیرکف و سمدو ۲ پیستون این تیم هم بازیکنان خوبی به حساب می‌آیند اما شاید سن بالای‌شان باعث شود تا وظایف باکس‌توباکس‌شان را به خوبی ایفا نکنند. دیگر نقطه ضعف روسیه مدافعان وسط جوان و بی‌تجربه این تیم است. گُلوین جوان‌ترین بازیکن روسیه است که در خط هافبک بازی می‌کند و می‌تواند لقب پدیده روسیه را برای خود کند. او از چلسی و آرسنال پیشنهاد دارد و شاید با درخشش در خانه بتواند با قیمیتی خوب وارد یکی از باشگاه‌های بزرگ اروپا شود. 
روسیه اگر موفق به صعود از گروهش شود باید در مرحله بعد با یکی از دو تیم پرتغال و اسپانیا رو‌به‌رو شود. در نتیجه آنها احتمالا هرگز موفق نخواهند شد رنگ مرحله یک‌چهارم نهایی مسابقات را ببینند. با این همه سناریو واقع‌گرایانه‌تر برای این تیم شاید حذف به عنوان دومین تیم میزبان در مرحله گروهی باشد.



اولین جام‌جهانی تاریخ در سال ۱۹۳۰ برگزار شد. میزبان مسابقات اروگوئه بود و کاپ قهرمانی هم به همین تیم رسید. این جام فقط ۱۳ شرکت‌کننده داشت؛ ۷تا از آمریکای لاتین و مابقی از آمریکای شمالی و اروپا. گیلرمو استابیله که با آرژانتین به مقام نائب‌قهرمانی رسید، با ۸ گل زده در تنها ۵ مسابقه، آقای گل شد اما بدون شک چهره ماندگار جام اول، هکتور کاسترو بود. 

مهاجم  اروگوئه در آن سال تنها ۲ گل به ثمر رساند؛ نخست اولین گل تاریخ اروگوئه در جام‌های جهانی که منجر به برد یک بر صفر مقابل پرو شد و بعد آخرین گل جام برابر آرژانتین که با قهرمانی میزبان همراه بود. پرگرینو آنسلمو، بهترین گلزن اروگوئه در مسابقات قبل از بازی فینال بیمار شد اما همه می‌دانستند که می‌توانند روی کاسترو حساب باز کنند. او در فینال درخشید و همیشه در یادها ماندگار شد. 
کاسترو در۱۳ سالگی، هنگامی که تلاش می‌کرد تا چوبی را با اره‌برقی ببرد، دست راست خودش را -مچ به پایین- از دست داد و همین باعث شده بود به او لقب«خدای تک‌دست» را بدهند. 

کاسترو  یک قمارباز حرفه‌ای بود و همیشه پاکت سیگارش همراهش بود. او در سال ۱۹۲۸ با تیم المپیک اروگوئه قهرمان المپیک آمستردام شده بود و بعدها به عنوان بازیکن و مربی ۸بار در لیگ ناسیونال اروگوئه طعم شیرین قهرمانی را چشید.



Image result for mannschaft 2018
بعد از شکست آلمان در نیمه‌نهایی یورو ۲۰۱۶ به فرانسه، بسیاری معتقد بودند دوران افول تیم یواخیم لو فرارسیده اما نسل طلایی آلمان همچنان به یکه‌تاز ادامه می‌دهد. بنظر می‌رسد آلمان امسال هم مدعی اول قهرمانی خواهد بود. آنها در دور انتخابی، بهترین عملکرد یک تیم اروپایی را در تاریخ به‌جای گذاشتند؛ هر ۱۰ بازی را بردند و با تفاضل گل +39  به روسیه رسیدند. آنها هرگز بعد از نیمه‌نهایی ۲۰۱۶، مسابقه‌ای را واگذار نکرده و دور انتخابی ۴۳ گل به ثمر رسانده؛ بیشتر از هر تیم دیگری در تاریخ فوتبال این قاره در مسابقات انتخابی. نکته جالب اینجاست که ۲۱ نفر در گل‌های به ثمر رسیده این تیم نقش داشتند و همین نشان می‌دهد تا چه حد آلمان ترکیب یکدستی را در زمین و روی نیمکت در اختیار دارد. ژرمن‌ها ۴ بار کاپ مسابقات را بالای سر برده‌اند و در این دوره مدافع عنوان قهرمانی به حساب می‌آیند. یک قهرمانی دیگر آنها را به برزیل دست‌نیافتنی می‌رساند و از همین حیث این جام به نوعی دوئل این دو کشور محسوب می‌شود.

سرمربی: یواخیم لو
او در حال حاضر پر سابقه ترین سرمربی بین تمام سرمربیان تیم های ملی اروپایی است. لو در جولای 2006 به عنوان سرمربی تیم ملی آلمان انتخاب شد و قرار است تا سال 2020 در این تیم بماند. مرد زیرک آلمانی در این مدت کارنامه درخشانی را از خود به جا گذاشته  و در سال ۲۰۱۴ موفق شد بعد از ۱۴ سال یک قهرمانی دیگر را به فوتبال کشورش هدیه کند. لو ترکیب فوق‌العاده‌ای در اختیار دارد و همین کارش را برای انتخاب یازده نفر نهایی سخت کرده. سیستم مورد علاقه مرد آلمانی ۱-۳-۲-۴ است. او علاقه زیادی دارد که تیم خودش ابتکار عمل را در بازی در دست داشته باشد، تیمش سریع از فاز دفاعی وارد فار هجومی شود و بعد از دست‌دادن توپ پرس سنگینی انجام دهد. آلمان با هدایت لو در جام کنفدراسیون‌های ۲۰۱۷ بدون داشتن بسیاری از ستاره‌هایش قهرمان شد و همین نشان از قدرت تیمی دارد که لو پرورش داده.

ستاره: تونی کروس
انتخاب یک ستاره از بین این همه ستاره که آلمان دارد، کار سختی‌ست. با این همه بسیاری از کارشناسان اعتقا دارند تونی کروس، هافبک رئال مادرید می‌تواند ستاره اصلی ژرمن‌ها باشد. او با سری بالا، نبض حملات تیمش را برعهده می‌گیرد و آهنگ هجومی آلمان را تنظیم می‌کند.

 



تعداد کل صفحات: 2 1 2