تبلیغات
مستر ژورنالیست - مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها)
یکشنبه دوازدهم آذر 1396

قرعه‌ای به نفع كی‌روش

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 

حالا بیش از ٢٤ ساعت از قرعه كشی جام جهانی ٢٠١٤ گذشته و بهتر می توان درباره چیزی كه در كاخ كرملین رخ داد، نظر داد. من فكر می كنم ایران در گروهی قرار گرفته كه باب میل كارلوس كی روش است. او مطمئنا از این قرعه نمی تواند ناراحت باشد. فرصت این را دارد كه كیفیت تیمی كه ساخته را به رخ جهان بكشد. مهم تر از آن، این است كه او هر نتیجه ای كه در روسیه بگیرد، لقب بازنده را دریافت نخواهد كرد. اگر تیم ملی ایران موفق شد تابستان آینده نتایج دور از انتظاری كسب كند و یقه بزرگانی مثل پرتغال و اسپانیا را بگیرد كه ماموریتی به تمام معنا غیرممكن را انجام داده و در فوتبال ایران بت می شود. در سطح جهان هم او سال های سال مورد تحسین قرار می گیرد. اما اگر در روسیه چیزها آن طوری پیش برود كه منجر به حذف ایران در مرحله گروهی شود، او باز هم لقب بازنده را نمی گیرد چراكه در گروهی حذف شده كه پرتغال و اسپانیا در آن حضور داشتند. یكی از آنها قهرمان مسابقات یورو ٢٠١٦ شده و دیگری در جام جهانی ٢٠١٠ قهرمان جهان شد و حالا دوباره می خواهد تاج و تخت را از آلمانی كه جام قبلی را برد، برباید. كی روش هر نتیجه ای مقابل این دو تیم بگیرد سرش را می تواند بالا نگه دارد. بازی مهم برای او بی شك بازی با مراكش خواهد بود. سرمربی پرتغالی چند سالی می شود كه تیمش را طوری تمرین داده كه آماده بازی های بزرگ مقابل تیم های تهاجمی است. از جمله آرژانتین كه در جام جهانی قبل تا دقیقه نود متوقف شده بود. به نظر برای بازی با اسپانیا و پرتغال هم كی روش و شاگردانش حداقل نقشه راه را می دانند: دفاع منسجم و ضدحمله های برق آسا. اما بازی با مراكش چه؟ ایران اگر می خواهد به رویا پردازی اش ادامه دهد باید از این بازی با ٣ امتیاز خارج شود و این یعنی چیزی فراتر از دفاع و ضدحمله جلوی تیم هایی كه علاقه به داشتن مالكیت توپ دارند. آیا كی روش در این چند ماه پلن بی یا راه دومی را با شاگردانش تمرین می كند؟ آیا او می تواند در بازی اول ما را پیروز كند و همچنان امیدهای مان را زنده نگه دارد؟ چالش اصلی كی روش در روسیه شاید همین باشد.
این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 12 آذر 96 به چاپ رسیده.



بیش از دو هفته از قرعه كشی جام جهانی ٢٠١٨ گذشته و هنوز اهالی فوتبال درگیر آن هستند. جام جهانی مهم ترین اتفاق پیش روی فوتبال ایران است و این به نظر طبیعی می رسد. بیشتر كارشناسان اعتقاد دارند ایران در گروه مرگ جام جهانی قرار دارد. اما به واقع چنین است؟
     گروه مرگ در رقابت های ورزشی به گروهی گفته می شود كه حداقل ٣ تیم از ٤ تیم حاضر در آن مدعی صعود باشند: مدعی واقعی صعود. وگرنه همه تیم ها دوس بیش از دو هفته از قرعه كشی جام جهانی ٢٠١٨ گذشته و هنوز اهالیت دارند از گروه شان بالا بیایند و صعود كنند. درواقع گروه مرگ گروهی است كه بیش از ٥٠ درصد تیم های حاضر در آن مدعی فتح جام باشند. با این حساب گروه ما در جام جهانی روسیه با حضور تیم های پرتغال، اسپانیا، ایران و مراكش گروه مرگ است؟ قطعا خیر!این گروه برای ما ممكن است مرگ را به همراه داشته باشد اما روی كاغذ گروهی نه چندان سخت برای مدعیان اصلی صعود (پرتغال و اسپانیا) به حساب می آید.
     موضوع مرگ نامیدن گروه ما در جام جهانی وقتی جالب تر می شود كه بدانیم هر ٤ تیم حاضر در گروه B در جام جهانی قبلی رنگ مسابقات حذفی را ندیده بودند!مراكش كه اصلا در جام جهانی برزیل حضور نداشت. ایران هم كه رقابت صعود را به آرژانتین و نیجریه واگذاركرد. اسپانیای مدعی با شكست مقابل هلند و شیلی، در گروه دوم مسابقات جام جهانی ٢٠١٤ در گروه خودش سوم شد و از صعود باز ماند. پرتغال هم در گروهی كه امریكا و غنا حضور داشتند، نتوانست صعود كند تا آلمان و امریكا باشند كه راهی مرحله حذفی می شوند. در نتیجه گروه دوم مسابقات جام جهانی روسیه درواقع تنها گروهی است كه هیچ كدام از تیم های حاضر در آن در دوره قبلی رنگ حضور در مرحله حذفی را ندیده بودند! و از این حیث ضعیف ترین گروه مسابقات است.

این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 20 آذر 96 به چاپ رسیده.



وقتی برنامه نود دست روی ماجرای سحر و جادو در فوتبال گذاشت، همه شوكه شدند. مخصوصا وقتی عادل فردوسی پور ارتباطی تلفنی برقرار كرد با یكی از مسوولان برگزاری بازی كه از این ماجرا دفاع می كرد. شاید خیلی ها باورشان نمی شد. شاید خیلی ها نمی خواستند باور كنند در سال ٢٠١٧ میلادی هم چنین چیزهایی وجود داشته باشد. با این همه اهالی فوتبال بعید است شوكه شده باشند. اهالی فوتبال سال هاست كه می دانند این ماجرا در فوتبال ایران چقدر جدی است. اینكه آیا نتیجه می دهد یا نه را باید از اهلش پرسید اما مساله این است كه ماجرای جادوگری در فوتبال اصلا پنهان نیست. آشكار است و خیلی ها با آن خواسته یا ناخواسته رو به رو شده اند. این ماجرا البته فقط مختص به فوتبال ایران نیست. دو سال پیش كه لسترسیتی قهرمان لیگ برتر انگلیس شد، برخی از رسانه های سطح پایین انگلیسی شروع كردند به انتشار شایعاتی مبنی بر طلسم كردن رقبا توسط لستری ها. سایت های رسمی تر البته نظر دیگری داشتند و یك دلیل غیرعادی دیگر را عامل موفقیت لستر می دانستند. آنها می گفتند مالك باشگاه بودایی است و موفق شده بودایی های زیادی را طرفدار این تیم كند. اگر در گوگل سرچ كنید عكس های زیادی می بینید از حضور راهبه های بودایی در رختكن لسترسیتی. آنها البته می گفتند با حضورشان در رختكن این تیم قصد جادو ندارند و فقط می خواهند بازیكنان را از نظر روحی آماده كنند ولی به هر حال رسانه های انگلیسی این را یك ماجرای معنوی می دانستند در راه قهرمانی لسترسیتی. در آفریقا البته وضعیت جدی تر است. در لیگ رواندا چندی پیش بازیكنی پیدا شد كه بعد از اینكه توپ را به دروازه رقیب زد، رفت به سمت تیرك و چیزی به آن تیرك كشید. مشخص شد ماجرا به جادوگری ربط دارد و قرار شد چیزی نزدیك به ١٠٠ پوند انگلیس جریمه اش كنند. اما چرا در فوتبال اینقدر به این جور مسائل توجه می شود؟ چرا ورزش های دیگر تا بدین حد آلوده این مسائل نشده اند؟ جوابش سخت نیست. در فوتبال شانس تا حد زیادی روی عملكرد تیم ها تاثیر دارد. هیچ موقعیت مسلم گلزنی وجود ندارد كه حتما گل شود. هیچ تمرینی وجود ندارد كه بزرگ ترین فوتبالیست های دنیا را هم طوری بار بیاورد كه مثلا پنالتی شان را خراب نكنند. حتی قرعه تیم ها هم می تواند مسیر قهرمانی شان را تغییر دهد و همه اینها به عاملی به نام شانس و احتمال بستگی دارد. هرجا هم حرف از شانس و احتمال باشد، خرافات و سحر و جادو پا می گیرند.
این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 30 آبان 96 به چاپ رسیده.



چهارشنبه بیست و چهارم آبان 1396

«صفر تا سكو»؛ یك اتفاق خوب ورزشی - سینمایی

از جمله مطالب دیدگاه (یادداشت‌ها) 

من منتقد سینما نیستم. اینجا هم صفحه هنر و سینما نیست. با این همه این روزها قرار است سینمای كشور اتفاق جدیدی را تجربه كند كه كاملا جنبه ورزشی دارد. فیلم «صفر تا سكو» كه به زندگی سه خواهر ووشو كار سمیرمی پرداخته، قرار است به زودی اكران عمومی شود. آن هم در سینماهای سرتاسر كشور. صفرتاسكو فیلم بسیار متفاوتی است. گرچه ژانر مستندگونه ای دارد اما مثل مستندهای معمول نیست و قصه اش تا پایان شما را با خود همراه می كند. خواهران منصوریان برای خیلی ها- حتی غیرورزشی ها- شناخته شده هستند. همان خواهرانی كه امسال در برنامه ماه عسل شبكه سه سینما، روبه روی احسان علیخانی نشستند و از دردها و موفقیت های شان گفتند. آنها از هیچ (صفر) به قهرمانی جهان (سكو) رسیده اند. ركوردهای مختلفی را شكسته اند و حالا موفق شده اند وضعیت زندگی سخت خود را تغییر دهند. صفرتاسكو البته چیزی بیشتر از اینهاست. فیلمبرداری این اثر خیلی قبل تر از برنامه ماه عسل و سه سال پیش انجام شده. روزهایی كه هنوز هر سه خواهر جهانی نشده اند. صفرتاسكو با اینكه مستند است، اما شبیه هیچ مستند دیگری نیست و با اینكه ورزشی است اما تنها به مقوله ورزش بسنده نكرد. به نگاه جامعه سنتی به زنان هم پرداخته: به اینكه چطور سه دختر كه در زندگی شخصی با مشكلات فراوانی دست و پنجه نرم می كنند، در شهر كوچكی به نام سمیرم ورزش می كنند و به آوردگاه های جهانی می رسند. در قسمتی از فیلم به نگاه منفی برخی شهروندان نسبت به ورزش كردن زنان اشاره می شود و بعد در انتها نشان داده می شود چطور این سه خواهر با موفقیت های پی در پی خود این نگاه را در شهر تغییر داده اند.
     در صفر تا سكو برای نخستین بار تمرینات ورزشكاران زن به تصویر كشیده می شود. برای نخستین بار قسمت هایی از مبارزه آنها در مسابقات جهانی را می بینیم. برای نخستین بار با استفاده از فرصتی به نام «سینما» كه خط قرمزهایش كمرنگ تر از تلویزیون است، مخاطبان با چشمان خود می بینند ورزشكاران زن ما با چه مشقت هایی به سكوهای جهانی می رسند. فیلم البته برخلاف تبلیغ برخی كه می گویند زنانه است، فقط زنانه نیست. در سینمای ایران كمتر می شود كه فیلمی تا به این اندازه ورزشی- چه در بخش مردان و چه در بخش زنان- تولید شود. فیلمی كه می تواند ورزش ووشو را در جامعه بیشتر از قبل جا بیندازد. ووشو همچون سایر ورزش های رزمی- حتی در بخش مردانش- كمتر در تلویزیون روی آنتن می رود. نه تنها تلویزیون ایران كه بیشتر رسانه های ورزشی دنیا خیلی روی خوشی به ورزش های رزمی نشان نمی دهند و قطعا صفر تا سكو می تواند از این حیث یك فرصت بزرگ برای فدراسیون ووشو باشد. صفرتاسكو كه به تهیه كنندگی مهتاب كرامتی و طهورا ابوالقاسمی ساخته شده و كارگردانی جوان به نام سحر مصیبی دارد، از یكم آذرماه اكران می شود و ١٠ درصد فروش هفته اولش به زلزله زدگان كرمانشاه اختصاص خواهد یافت. این فیلم را ببینید.
این یادداشت در روزنامه اعتماد مورخ 24 آبان 96 به چاپ رسیده.



۱
علیرضا منصوریان روزهای خوبی را سپری نمی‌کند. تیمش هفتم جدول است و جدال بزرگ را هم به امیر قلعه‌نویی باخته. آبی‌های تهران فصل را خوب شروع نکردند اما تا چند هفته پیش امید داشتند که ورق را برگردانند. آنها حتی تا رده چهارم هم بالا آمدند و اگر کمی باهوش‌تر بودند حالا می‌توانستند به جای ذوب‌آهن – که در ابتدای فصل وضعیت به مراتب بحرانی‌تری داشت و حتی سرمربی‌اش را اخراج کرد – بایستند.

۲
منصوریان به نوعی مدیون برانکو ایوانکوویچ و پرسپولیس فصل قبل است. سرمربی فعلی استقلال، فصل پیش با دستان خودش قهرمانی را از برانکو گرفت(با برد دو هیچ پرسپولیس با تیم نفت در هفته‌های پایانی) اما به نوعی وامدار اوست. دلیلش هم مشخص است.


برای خواندن ادامه مطلب اینجا کلیک کنید


تعداد کل صفحات: 2 1 2