بغض گلویم را گرفته است. بغضی که هر چه تلاش میکنم به گریه و شیون تبدیل شود، نمی شود. نمیدانم چرا؟ ولی تازه دارم می فهمم
تازه دارم معنی شعر های نانجو را می فهمم.
تازه دارم معنی "اینکه زاده آسیایی رو میگن جبر جغرافیایی" را می فهمم
تازه دارم به آنچه به مردم قرون وسطی گذشت پی میبرم.
امروز دادگاه (بیدادگاه!) سران اطلاحات بدون هیچگونه اطلاع رسانی ایی انجام شد. خبرگزاری فارس هم به پوشش گسترده آن پرداخت و دیگر خبرگزاری ها و خبرنگاران هم اجازه ورود نیافتن تا فارس با شانتاژ خبری خاص خود و با تهیه تیتر های بلا موضوع به تخریب طرفداران و سران اصلاحات بپردازد.

کاری به تحت فشار بودن متهمین برای اعتراف دروغین ندارم که اعتراف های ابطحی آنقدر با شخصیت و منشش فرق دارد که به هیچ عنوان نمی شود آنها را قبول کرد. اما هر کاری می کنم نمی توانم به نحوه برگزاری دادگاه ایرادی نگیرم. نمی دانم چقدر با قانون اساسی و مدنی کشورمان، ایران آشنا هستید اما حدس می زنم می دانید که روحانیت دادگاه خاص خود را دارد. دادگاهی به نام دادگاه روحانیت مرجع رسیدگی به تخلفات روحانیون است. حال یا آن قانون اشتباه بوده است یا ابطحی جز روحانیون نبوده است که وی را در دادگاه عمومی محاکمه می کنند!!

هرکاری می کنم نمی توانم قبول کنم کیفر خواست دادگاه ربطی به مقالات کیهان نداشته است.
هرکاری می کنم نمی توانم قبول کنم چگونه فارس با آن سرعت کیفر خواست را منتشر کرده است.
هرکاری می کنم نمی توانم قبول کنم قانون اساسی کشورم در یگی از مهمترین دادگاه های تاریخ حیات نظام جمهوری اسلامی نادیده گرفته شده است و متهمین حتی یک وکیل هم نداشته اند!¹
هر کاری می کنم نمی توانم قبول کنم دادگاهی در مورد جرائم سیاسی برگزار شده است اما هیئت منصفه ندارد!²

دیر وقت است، هنوز بغض گلویم را فشار می دهد، هنوز گریه نکرده ام، هنوز خیلی چیزها را نمی توانم قبول کنم. اما چند سوال کلیدی در ذهنم باقی مانده است.

آیا واقعا کسی این اعترافات را باور کرد؟
آیا واقعا متهمین بعد آزادی هم بر مواضع خود می مانند؟
آیا واقعا فارس از همه جا بی خبر بوده است و فقط یک رسانه مثل رسانه های دیگر است؟

و مهم تر از همه: فردا چه می شود؟ آیا نبوی با آن استقامت مثال زدنی اش هم پروژه سعید مرتضوی را به نحو احسن انجام می دهد؟ آیا..


پا نوشت:

1- اصل ۳۵ : در همه دادگاه‏ها طرفین دعوی حق دارند برای خود وکیل انتخاب نمایند و اگر توانایی انتخاب وکیل را نداشته باشند باید برای آنها امکانات تعیین وکیل فراهم گردد.

2- اصل ۱۶۸ : رسیدگی به جرائم سیاسی و مطبوعاتی علنی است و با حضور هیأت منصفه در محاکم دادگستری صورت می‌گیرد. نحوه انتخاب، شرایط، اختیارات هیأت منصفه و تعریف جرم سیاسی را قانون ر اساس موازین اسلامی معین می‌کند.

این احمدی نژاد هم واقعا پدیده جالبیه واسه خودش! از این پدیده هایی که شاید هر قرن یک نمونش ظهور کنه...
پس از ماجرای انتصاب معاون اولش که یک هفته همه را در وضعیت انگشت به دهان قرار داد (و با انتخاب دوباره وی به عنوان مشاور ارشد و رئیس دفترش همچنان این وضعیت را برای هوادارانش تمدید کرد!) امروز هم با اخراج دو وزیر از کابینه اش رسما دولتش را از رسمیت انداخت و به گفته نمایندگان مجلس در این ده روز باقی مانده تا تحلیف دولت دهم، هئیت دولت قانونا نمی تواند جلسه تشکیل بدهد و مصوبه هایش هم قابلیت اجرایی ندارد!!

البته احمدی نژاد بعد از اینکه متوجه شد اصلی به نام اصل 136 قانون اساسی¹ هم وجود دارد!!  اعلام کرد فقط وزیر اطلاعات برکنار شده است(جالب اینکه حتی در این حالت هم تغییرات دولت از نصف میگذشت و بازهم آش همان و کاسه هم همان!)
خبر عدم برکناری صفار هرندی وزیر ارشاد در حالی منتشر شد که حتی سرپرست جدید وزارت ارشاد هم انتخاب شده بود و با یکی از خبرگزاری ها مصاحبه کرده بود!!
البته صفار هرندی هم بیکار ننشست و استعفای خود را تقدیم احمدی نژاد کرد وی اینگونه متن استعفای خود را آغاز کرده است: "در پی ابلاغ شفاهی حكم جنابعالی مبنی بر بركناری اینجانب و معرفی سرپرست وزارت‌خانه كه خبر آن روی شبكه ویژه خبری دولت و دیگر سایت‌های اطلاع‌رسانی منعكس شد، خرسند شدم كه شانه‌های ضعیفم از زیر بار مسئولیت سنگین این امانت بزرگ رها شده است، اما گویا محظور از نصاب افتادن دولت، موجب توقف این حكم گردید."

صفار که مشخص است از این اتفاق بسیار ناراحت است اینگونه استعفای خود را به پایان برده است: "با این همه در برابر این تقدیر كه در هشت روز باقیمانده از عمر دولت نهم، از نام و آبروی این بنده كوچك خدا و سرباز ولایت امر،‌ به قدر یك "عدد " بهره گرفته شود،‌ تسلیم و راضی‌ام."

خوب به هر حال احمدی نژاد هست دیگر، کاریش نمیشود کرد!! پدیده ایی غیر قابل پیش بینی که تو این یکی دو هفته اخیر با تبر افتاده است به جان خودش!  و هر اقدامش یک تنشی را ایجاد میکند.
البته جالب تر از خبر اخراج 2 وزیر، دلیل اخراج این دو است که گفته می شود به دلیل این اخراج شده اند که در جلسه چهارشنبه هئیت دولت خواستار برکناری مشایی با توجه به حکم حکومتی رهبر شده بودند!!
به هر حال همانطور که مطهری از نماینده های اصولگرا در مجلس اظهار داشته است حرکات احمدی نژاد مثل این می ماند که وی در وارد کردن کشور به التهاب تعمداتی دارد.(نقل به مضمون)
شاید احمدی نژاد از اینکه بعد از 4 سال دیگر خبر اول محافل خبری نیست و بیشتر اخبار بر محور موسوی و اصلاح طلبان می گردد ناراحت و مکدر شده است که انقدر خود را به آتش میزند تا همه را بر علیه خود کند و دوباره تیتر یک شود.


پانوشت:
1- رییس جمهور می‌تواند وزراء را عزل کند و در این صورت باید برای وزیر یا وزیران جدید از مجلس رأی اعتماد بگیرد، و در صورتی که پس از ابراز اعتماد مجلس به دولت نیمی از هیأت وزیران تغییر نماید باید مجددا از مجلس شورای اسلامی برای هیأت وزیران تقاضای رأی اعتماد کند.

چند روزی بود که داستان مشایی بر سر زبان ها افتاده بود و به داستان روز تبدیل شده بود ولی من با توجه بر اینکه اعتقاد داشتم و دارم که این داستان، ساختگی بوده و هست تا ذهن جامعه و مطبوعات را از حوادث انتخابان منحرف کند و به سمت و سوی دیگر ببرد از نوشتن مطلب در مورد مشایی و معاون اولیش پرهیز کردم اما حال که او استعفا داده است بد ندیدم مقاله امروز شریعتمداری در روزنامه کیهان که به سختی به مشایی حمله کرده است را مورد بررسی قرار دهم.

اگر تا دیروز فکر میکردید که روزنامه کیهان فقط سران اصلاحات و یا به قول سردبیر کیهان، حسین شریعتمداری مدعیان اصلاحات!! را عوامل بیگانه و انگلیس و آمریکا می داند سخت در اشتباهید! زیرا برادر حسین امروز در سرمقاله خود رحیم مشایی را هم یکی از عوامل انگلیس خبیث و آمریکای کثیف دانسته است!

شریعتمداری در این مقاله به احمدی نژاد تذکر می دهد كه رحیم مشایی به وضوح از قطعی بودن عزل خود باخبر است اما چرا آقای احمدی نژاد را به ماندن خود ترغیب و تشویق می كند؟ و ازاین تأخیر چه هدفی دارد؟نگارنده براین باور است كه مشایی و كسانی كه او را اداره می كنند قصد دارند، هزینه پذیرش دستورالعمل رهبرمعظم انقلاب را بالا ببرند! تا به خیال خود مانع از دستورالعمل های مشابه آقا در موارد دیگر شوند! مثلاً چنانچه در پی زد و بند پنهان با آمریكا بودند و رهبرمعظم انقلاب با هشدار و دستورالعمل خویش خواستار پایان دادن به این زد و بند پنهان شدند، تأخیر در اجرای دستور ایشان طبیعی!! جلوه كند!!... این نكته و این احتمال مخصوصاً باید برای آقای دكتر احمدی نژاد كه در ضدیت با آمریكا جدی و مصمم است، هشداردهنده باشد تا خدای نخواسته از افرادی نظیر مشایی ضربه نخورد و در نتیجه، به نظام ضربه نزند!


متاسفانه فضای کشور ما به سمتی رفته است که هرکسی از نظام انتقاد کند و یا از نظر دوستان با نظام همسو نباشد به راحتی عضوی از عناصر وابسته به بیگانه معرفی می شود حتی اگر این شخص نزدیکترین شخص به رئیس جمهور محبوب نظام(تاکید مواکد بر روی نظام!) باشد. این در حالی است که همین چند روز پیش بود که احمدی نژاد اعلام کرد آشناییش با مشایی از بزرگترین افتخارات زندگی وی است
.
به راستی از نظر اعتقادات بین مشایی و احمدی نژاد چیست؟ از نظر نگارنده جنس هر دو فرد مذکور یکسان می باشد و در کلیات زیادی با هم مشترک هستند و فقط مشایی چند گاف مطبوعاتی داده است و هرکسی که به احمدی نژاد رای داده است در واقع به اندیشه ها و باورهای مشایی رای داده است و این امری کاملا مشهود است. پس این همه جنجال چرا؟! چه امری جز منحرف کردن اذهان عمومی می تواند دلیل این همه انتقاد نزدیکان رئیس جمهور به وی باشد؟!

البته کیهان و شریعتمداری در قسمتی از مقاله خود به احمدی نژاد به سختی حمله میکند و به صراحت اعلام میکند که احمدی نژاد از ضعف بینش برخوردار است (شنیده ها حاكی از آن است كه رئیس جمهور اصرار دارد نظر رهبرمعظم انقلاب را به ادامه كار مشایی در پست یاد شده -هرچند برای مدتی كوتاه- جلب كند! این تقاضا اگرچه «ولایت پذیری» و «قانون گرایی» آقای احمدی نژاد را مخدوش می كند - و صد البته تأسف آور نیز هست- اما با اندكی تسامح می توان تعلل ایشان را ناشی از كم دانی و ضعف بینش اسلامی وی دانست و نه خدای نخواسته كم توجهی به اصل ولایت فقیه و قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، هرچند كه این ضعف بینش، كم نقیصه ای نیست.)

صلات ظهر دیروز آیت الله هاشمی رفسنجانی بی سابقه ترین نماز جمعه تهران پس از انقلاب را در میان انبوه «سبزپوشان» و حضور سه کاندیدای معترض به انتخابات اخیر اقامه کرد.
این آغاز مقاله روزنامه اعتماد در مورد نماز جمعه دیروز است. همانطور که انتظار می رفت روزنامه های اصلاح طلبی همچون اعتماد، اعتماد ملی و حیات نو خبر اول خود را به نماز جمعه دیروز تهران و سخنان اکبر رفسنجانی اختصاص داده اند و از آن به عنوان نماز جمعه تاریخی یاد کردند.

روزنامه حیات نو هم اینگونه سرمقاله خود را آغاز می کند: "این نماز جمعه مى‌تواند شروع تحول در آینده باشد. این جمله‌اى بود که آیت‌الله هاشمى‌رفسنجانى در اواخر خطبه دوم نماز جمعه دیروز تهران بیان کرد. شاید یکى از تاریخى‌ترین نمازهاى جمعه تهران را بتوان نماز جمعه دیروز دانست که به امامت ریاست مجمع تشخیص مصلحت نظام و رئیس مجلس خبرگان رهبرى ایراد شد.
وى از هفت هفته پیش از آن به عکس آنچه که روال 30 سال گذشته بود از شرکت در این مراسم سیاسى و عبادى اجتناب ورزید‌ه‌بود دیروز پس‌ از گمانه‌زنى‌هاى مختلف درحالى که صدها هزار نفر از مردم تهران که بخش عمده آنها را هواداران میرحسین موسوى و معترضین به نحوه برگزارى انتخابات ریاست‌جمهورى ‌براى اقامه نماز آمدند، به دانشگاه تهران آمد تا بخشى از ناگفته‌هاى خود را با مردم در میان بگذارد. هاشمى مى‌دانست که نمازگزاران این هفته که با دعوت میرحسین تعداد آنها چندین برابر شده بود گرماى بسیار شدید این روزهاى تهران را به جان خریده‌اند تا خطبه‌هایى‌از او بشنوند که این روزها بیش از هر کس از او انتظار بیانش را داشتند.
نمازگزاران دیروز تهران شبیه‌ترین نمازگزاران به جمعیت اولین نماز جمعه تهران در پنج مرداد 58 بودند که مرحوم آیت‌الله طالقانى آن را اقامه کرد"


اما روزنامه اعتماد ملی دیگر روزنامه جریان اصلاح طلب به گزارش سایت ایلنا در خبر اول خود اکتفا کرده است ولی در صفحات دیگر مقاله هایی در مورد این نماز جمعه تاریخی و سرنوشت ساز به رشته تحریر در آورده است. از جمله این مقالات، مقاله غلامحسین کرباسچی است که اینگونه آغاز می شود: "نماز جمعه دیروز تهران نه فقط یکی از مهمترین رویدادهای پس از انتخابات ریاست جمهوری که نقطه عطف دیگری در تاریخ کشور و انقلاب است برای توجه و تامل امروز مردم و قضاوت آیندگان از آنچه در این روزها در ایران گذشته و می‌گذرد.
حاشیه‌های برگزاری این مراسم به قدری تلخ و گزنده بود که دل هر یک از دلسوزان نظام و انقلاب و کشور را به درد می‌آورد. همین حاشیه‌های قبل و بعد از مراسم، از توهین به مردم، شخصیت‌ها، فحاشی‌ها و درگیری‌ها گرفته تا برنامه‌های از پیش تعیین شده برخی گروه‌ها که کوشیدند زمینه‌ای فراهم کنند تا سخنان آقای‌هاشمی از تریبون نماز جمعه که طبق سنت اسلامی خطبه‌های آن باید محور اصلی بحث‌های جامعه باشد، تحت تاثیر خبرهای دیگر قرار گرفته و انعکاس کمتری داشته باشد، همه گویای اهمیت نماز جمعه دیروز است."

نکته حائز اهمیت در تحلیل های سایت ها و روزنامه های اصلاح طلب اتفاق آنها در نامیدن نماز جمعه دیروز به عنوان نماز جمعه ایی تاریخی است.

در آن طرف ماجرا اما روزنامه های محافظه کاری همچون جوان و کیهان در مقابل صحبت های هاشمی موضع منفی گرفته اند و مدعی شدند وی به وظیفه تاریخی خود عمل نکرده است و بذر نفاق را پاشیده است!
روزنامه کیهان با تیتر ما اهل کوفه نیستیم علی تنها بماند به استقبال سخنان دیروز هاشمی رفته است و بعد سرمقاله ایی از حسین شریعتمداری چاپ کرده است که در آن به 7 مورد از تبعات منفی سخنان امام جمعه دیروز تهران پرداخته است. این مقاله درحالی با این جمله: "راستی! آیا جناب هاشمی متوجه نشدند كه چرا نمازگزاران تحلیل و تفسیرهای ایشان را با شعار «ما اهل كوفه نیستیم، علی تنها بماند» پاسخ می دادند؟! این نكته عبرت انگیز است. نیست؟!" رو به پایان برده می شود که گزارش ها و فیلم های مربوط به نمازگزارن بیرون از محوطه اصلی دانشگاه حکایت از آن دارد که مردم شعار ما اهل کوفه نیستیم حسین تنها بماند سر می داده اند!
روزنامه اول کشور یعنی ایران هم گه انگار دیروز نه جمعه بوده است و نه نمازی خوانده شده است! روزنامه ایی که باید بازتاب اتفاقات کشور باشد در هیچ کدام از تیترهای خود به سخنان دیروز اکبر هاشمی اشاره نکرده است و صحبت های محمود احمدی نژاد را با آب و تاب فراوان انعکاس داده است!

اما نکته قابل توجه مواضع رسانه های مخالف هاشمی بر می گردد به این نکته که آنها مدعی این امر شده اند که وی نباید استفاده جناحی از این تریبون می کرده است و به قولی باید تقدس نماز جمعه را حفظ می کرده است! حال آنکه اگر این فرض استفاده جناحی هاشمی از تریبون نماز جمعه را بپذیریم باید به این نکته توجه داشته باشیم که هفته هاست امامان نماز جمعه به صراحت در پای تریبون هایشان از دولت و شخص احمدی نژاد دفاع کرده اند ولی آن زمان هیچ وجدانی بیدار نبود تا به آنها تقدس نماز جمعه را تذکر بدهد!

به راستی مگر مردم و هاشمی چه می خواهند؟ بازگردان اعتماد مردم به نظام نفاق است یا آزادی زندانیانی که هیچ جرم ثابت شده ایی را مرتکب نشده اند؟ دلجویی از خانواده های عزادار نفاق است یا آزادی بیان و تضارب آر در صدا و سیما؟! دعوت به اجرای قانون نفاق است یا دفاع از نظرات مراجع؟

فردا جمعه است، جمعه معنی های مختلفی داره! کوچیک که بودیم معنی تعطیلی رو میداد بزرگتر که شدیم معنی آخر هفته رو میداد و الان تو این فضای سیاسی حاکم معنی نماز رو میده!
لابد تا این لحظه همه شما از اینکه نماز جمعه فردا رو قرار هست اکبر هاشمی رفسنجانی اقامه کند مطلع هستید. امری که توجه همگان از اصول گرایان گرفته تا اصلاح طلبان و از اپوزیسیون خارج کشور تا فعالان سیاسی مستقل داخل کشور را برانگیخته است.
روزنامه ها و سایت های طیف های مختلف سیاسی تحلیل های مختلفی رو از نماز جمعه فردای تهران منتشر ساخته اند و وجه اشتراک همه این نوشته ها ندانستن ماهیت اصلی صحبت های فردای هاشمی است. و تمامی طیف ها در حد گمانه زنی اقدام به انتشار اخباری کرده اند.
به طور حتم فردا اکبر هاشمی هر موضعی بگیرد بازتاب های فراوانی در رسانه ها خواهد داشت و حتی اگر در خطبه هایش هیچ اشاره ایی به بحث انتخابات نکند هم گروه های مختلف تحلیل های مختلفی از خنثی بودن نماز جمعه خواهند کرد و هر گروه سعی در مصادره کردن آن به نفع خود دارد.

امری که مشهود است آن است که فردا جمع کثیری از مردم در این نماز حضور می یابند چه طرفداران اصلاحات که با دعوت موسوی عزم راسخ تری در حضور پیدا کرده اند و چه بسیج و حزب الله که با توجه به توصیه های روزنامه کیهان و متحدانش برای خالی نبودن عریض به این نماز می آیند!

فردا ممکن است شعار های مختلفی بر علیه یا طرفداری از هاشمی داده شود ولی هیچ کدام نمی تواند تاثیر سخنرانی رفسنجانی را کم کند و صد در صد صحبت های وی تا روزها مورد تحلیل و بررسی رسانه های مختلف قرار خواهد گرفت.