تبلیغات
مستر ژورنالیست - مطالب ابر بوندسلیگا
دوشنبه بیست و دوم آذر 1395

تحلیل مطبوعات جهان / دوشتبه ۱۲ دسامبر

از جمله مطالب ژورنال (ترجمه‌ها) 

بلومبرگ


سایت اقتصادی بلومبرگ که جز بنگاه‌های خبری معتبر در حوزه اقتصاد است، دیروز خبر اولش را به قرارداد ایران‌ایر و کمپانی بویینگ اختصاص داد و نوشت: «اولین قرارداد در ۳۷ سال گذشته؛ ایران ایر از بویینگ هواپیما می‌خرد». بلومبرگ نوشته ارزش این قرارداد ۱۶ میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار است و شامل ۸۰ هواپیما می‌شود. جالب اینجاست که تحلیل این رسانه‌ آمریکایی این است که این قرارداد ۱۰۰ هزار شغل در آمریکا ایجاد خواهد کرد.


رویترز
خبرگزاری رویترز دیروز علاوه بر پوشش خبر خرید بویینگ توسط ایران، خبر جدیدتری هم منتشر کرد: مقامات می‌گویند ایران بعد از قرارداد میلیاردی با بویینگ، در حال تمام کردن مراحل قرارداد با ایرباس است و اولین هواپیماهای مسافربری این شرکت اروپایی در سال ۲۰۱۷ بدست ایران می‌رسد. رویترز نوشته مراحل  انعقاد این قرارداد از ابتدای سال ۲۰۱۶ در جریان بوده و با اجازه‌ای که از سوی مقامات واشنگتن صادر شده، هر دو شرکت هواپیمایی بویینگ و ایرباس قراردادها را در مرحله نهایی قرار داده‌اند. رویترز خبر داده اولین هواپیماها برای ایران از  شرکت ATR  می‌آید که نصف سهامش متعلق به ایرباس است.



اشپیگل (۱۰ دسامبر)
اشپیگل بازهم یک موضوع فوتبالی را روی جلد برده. بعد از ماجرای فرار مالیاتی رونالدو حالا نوبت به اسنادی از قرارداد بازیکنان شاغل در لیگ آلمان رسیده. اشپیگل تیتر زده: «درون بوندسلیگا؛ قراردادهای رمزی بازیکنان حرفه‌ای». این هفته نامه مدعی شده که پول‌هایی که در فوتبال آلمان رد و بدل می‌شود، شفاف نیستند و مدیربرنامه‌ها علاوه بر مبلغ قانونی، رشوه هم دریافت می‌کنند.


اکونومیست (۱۶ دسامبر)
اکونومیست در شماره این هفته خودش، مطلب جالبی در بخش خاورمیانه چاپ کرده که برای ما ایرانی‌ها می‌تواند حائزاهمیت باشد. مطلبی در مورد ایران و عربستان با تیتر «پیشی گرفتن ایران».
تحلیلگر این مجله درباره دیپلماسی عربستان در سال ۲۰۱۶ نوشته: «در ژانویه امسال محمد بن سلمان، جانشین ولی‌عهد عربستان که در عربستان نفوذ بسیاری دارد، سیاست خارجه عربستان را دستخوش تغییر کرد. یکی از این تغییرات، تحت فشار قراردادن ایران بود. عربستان اینکار را در سوریه، یمن و لبنان -کشورهایی که نزدیک به ایران هستند- شدت بخشید. آنها در این سه جبهه سعی کردند نیروهای متحد و نزدیک به ایران را عقب بزنند. در سوریه با کمک به مخالفین بشار اسد. در یمن با حمله به شیعیان و در لبنان با روی کار آوردن رییس جمهوری دور از ایران. آنها بعد از ۲۵ سال به بغداد سفیر فرستادند و در اوپک با شریک تجاری‌شان، ایران سر سازش نداشتند.  اما حالا در آخر سال ۲۰۱۶ پادشاهی عربستان در تمامی جبهه‌‌ها عقب‌نشینی کرده. سفیر از بغداد فراخونده شده، نیروهای نزدیک به عربستان در سوریه به دلیل اتحاد سوریه و ایران و روسیه در حال شکستند. سعودی‌ها در ماجرای انتخاب رییس جمهور لبنان به اولویت‌های ایران تن دادند. در اوپک هم عربستان قبول کرد سهم خودش را کم کند اما ایران سهمش را افزایش دهد. در یمن هم وضعیت برای عربستان  خوب پیش نرفت. این پیروزها در پی اقتدار نظامی ایران و هم پیمانان نظامی اش به وجود آمد. شاهزاده جوان سعودی البته دست از دشمنی با ایران برنداشته اما فعلا در مقابل آنها بازنده است.»


آتلانتیک
مجله معتبر آتلانتیک در یکی از مقالات تازه‌اش که در وبسایتش منتشر کرده، به موضوع جالبی پرداخته. سرزنش دیگران. این مطلب که با تیتر « روانشناسی سرزنش(یا مقصر دانستن) قربانیان » منتشر شده، اینگونه آغاز میشه: اگر کیف یا گوشیِ همراهمان را در خیابان سرقت کنند، با خودمان می‌گوییم که من سزاوار همچین اتفاقی نبودم. اما اگر همین ماجرا برای دوستان یا اعضای خانواده‌مان پیش بیاید، آن‌ها را ملامت می‌کنیم که چرا اجازه داده‌اند چنین اتفاقی بیفتد؟ ما میل داریم باور کنیم جهان برای «دیگران» عادلانه است. یعنی معتقدیم هر اتفاقی که می‌افتد، حتماً دلیلی داشته است و می‌شد از آن پیشگیری کرد. علاقۀ ما به سرزنش قربانیان از کجا سرچشمه می‌گیرد؟
یکی از نکاتی که این مجله در جواب به این سوال مطرح می‌کند این است: بسیاری از مردم به‌عنوان مکانیسمی دفاعی در مواجهه با اخبار بد، به‌طور خودکار، متمایل به سرزنش قربانی در سطح فکر و رفتارند.
آتلانتیک در ادامه می نویسد: افرادْ بیشتر تمایل دارند با قربانیانی که می‌شناسند همدردی کنند، اما اوضاع در مورد قربانیانی که نمی‌شاسند متفاوت است. مخصوصا قربانیانی که در صفحه حوادث روزنامه ها هستند. آنها اغلب مورد سرزنش خوانندگان قرار می‌گیرند.